Home Over ons Over ons Over ons
    Inhoudsopgave
    Over ons
    Wie zijn we? Wat doen?...
    Toertocht 2011
    Toertocht 2010
    Toertocht 2009
    Alle pagina's

    Lang geleden ….

     

    Op een nazomerse donderdagnamiddag rond 15:20u ergens eind september ’95 … Ja, rond die periode moet het ongeveer geweest zijn. Ik zat thuis, juist terug van het werk, te bladeren in de
    “reclameblaadjes”. Mijn vermoeid halfopenstaand oog viel in één keer op een artikel.

     

    Er was iemand die de kracht bijeen had gesprokkeld om een poging te doen tot het oprichten van een mountainbikeclub. Gevraagd: mountainbikers die ‘s zondags in clubverband mee toertochten willen rijden, zoiets in die aard.
    Geïnteresseerden: eerste bijeenkomst op donderdag … oktober om 20:00u in “De Berk” te Gooreind. Ik reed toen op regelmatige basis al eens een toertocht. En zo in clubverband, dat zag ik eigenlijk wel zitten. Ik sprak hierover ook met mijn schoonbroer, die toen ook al menig toertocht had gedaan, dus wij samen naar ’t Gooreind.

     

    De eerste “vergadering”, een toch wel mooie opkomst. De man van het artikel had al enkele mensen om zich heen verzameld om een club uit de grond te stampen. Toch moesten er nog veel lege vakjes worden ingevuld. Er werd een negenkoppig bestuur opgericht. Waar ik eigenlijk door het aanbrengen van een sponsor inrolde voor ik het besefte. De vrijwel simpele maar toch ook wel alleszeggende naam: De Bosduiners werd boven het doopvond gehouden. Tal van mensen schreven zich vanaf het eerste moment in, de mountainbikeclub De Bosduiners was een feit.

     

    Een maand later alweer een vergadering, alweer een mooie opkomst. Nu ging het er al ernstiger aan toe. Er werden statuten opgesteld. Er werden sponsors aangetrokken voor op onze toekomstige wielertenue te staan. Er werd zelfs al gesproken om zelf een toertocht te organiseren. Wat ging het snel, wat ging het hard.      

     

    In oktober ’96 was dan de eerste toertocht een feit. Op een zaterdagvoormiddag in de scoutslokalen. Met bijna 500 inschrijvingen was dit zeker niet slecht voor een eerste keer, en dan nog op een zaterdag. De eerste zondag van februari ’97, dus eigenlijk maar 5 maanden later, volgde al de tweede toertocht, weer een succes. Onze datum was, en is nu nog, eigenlijk perfect. Successen volgden elkaar op, het scoutslokaal werd te klein. We opteerden voor het zetten van een tent. Waanzinnig! In begin februari een tent zetten voor een toertocht waar enkele uurtjes fietsers na hun tocht één tot twee pintjes kwamen drinken. Waanzinnig was het inderdaad. Zeker als je rond de middag de tent binnenstapte: het was gewoon een feest. Propvol, lekker warm, een leuk muziekje, een geroezemoes tot en met, iedereen vertelde zijn verhaal van hoe hij zijn tocht gereden had. En vooral, die mountainbikers dronken geen pintje, die kapten gewoon liters Leffe naar binnen, dat is nu nog trouwens. Na enkele jaren beseften we toch dat het zetten van een tent een hard labeur was. Door het aantrekken van een nieuwe sponsor waren we met ons gat in de boter gevallen, eigenlijk met ons gat in de pompbak. De hal van Keukens Vasco was, en is nu nog, een prachtlocatie om een toertocht te organiseren. Successen bleven dan ook niet uit. Na enkele jaren werd zelfs de kaap van de 2000 inschrijvingen bereikt.

     

    Het kon niet stuk, tot in het voorjaar van 2007 plots brand uitbrak in de hal bij Keukens Vasco. Juist één week na onze toertocht. Onze “prachtlocatie” dreigde met het bluswater verdwenen te zijn, twijfels rezen op. Hoe, wat, waar, wanneer volgend jaar? In eerste instantie werd voor het jaar 2008 gewoon de datum aan de bond doorgegeven. Toch heeft het nog tot bijna het einde van het jaar geduurd vooraleer we definitief beslist hadden om de toertocht van 2008 af te blazen. Spijtig, maar het kon niet anders. Er waren nog te veel problemen die opgelost moesten worden. Ook was er veel materiaal om onze tocht te kunnen inrichten in de brand gebleven. We moesten dus eigenlijk terug van nul beginnen.                       

     

    Het niveau van de toertocht stond op nul. Bij het toenmalige bestuur was het niveau echter onder nul gezakt, het “vuur” was er uit. Tijdens enkele vergaderingen werd duidelijk dat er slechts één persoon was die een poging ging doen om het schip terug boven water te krijgen. Eerste taak van de nieuwe voorzitter – secretaris – penningmeester – toerverantwoordelijke - … enkele mensen vinden om mee op de kar te springen. Zoveel titels achter één naam was moeilijk te dragen. Gezocht en gevonden. Vol goede moed sprongen Serge en Wannes ieder op een kant van de kar. Het begin van het huidige bestuur was gevormd. De nieuwe start was gemaakt. Er was al terug een waakvlam te zien. Er kwamen gesprekken met oude en nieuwe sponsors voor de nieuwe tenue. De afgelasting van de toertocht (2008) werd zo goed mogelijk gecommuniceerd. En er werd al gekeken naar de toertocht van 2009. Verder niet te veel veranderd en rustig terug proberen op te bouwen.

     

    De andere drie bestuursleden werden alle drie op dezelfde manier gestrikt. Voor onze jaarlijkse BBQ konden we al jaren rekenen op Kris. Dus bij de voorbereidende vergadering werd hij zeer onschuldig uitgenodigd. Zo van: “kun dis efkes kome?”. Nummer één was een feit. Tijdens een tochtje werd in de groep gesproken over deelname aan de 10 uren van Grobbendonk. Aan het bestuur werd gevraag om dit te organiseren.  Geen probleem. Wat we al wel gezien hadden was dat Alain nogal goed op de hoogte was van dit evenement. . Dus bij de voorbereidende vergadering werd hij zeer onschuldig uitgenodigd. Zo van: “kun dis efkes kome?”. Nummer twee was hierdoor ook een feit. Een hele tijd later kregen we de opmerking dat onze website “genne vette” was, terecht. Het was enkel nog de startpagina met de datum van de toertocht. Spijtig genoeg was er niet echt iemand die er iets van kende. “Da is toch niet moeilijk, ge doe da zo en da moet zo en ’t is gebeurd”: zei Chris. En ja hoor, ge voelt hem al komen. Bij de volgende vergadering werd hij zeer onschuldig uitgenodigd. Zo van: “kun dis efkes kome?”. En zo was de derde ook gestrikt.   

     

    Een lange weg om uit te komen bij de goeddraaiende geoliede machine waar terug vuur in zit. Toch zeker als je ziet hoe het momenteel draait. Op de wekelijkse toertochten kunnen we toch altijd ergens wel een bosduiner bespeuren. Tijdens de woensdagavond trainingstocht in de zomer kunnen met een deelname van 15 man toch ook wel van een succes spreken. In de winter is het dan op woensdag spinnen. Hier tellen we soms toch ook ne man of 7 – 8 én twee vrouwen. Op de jaarlijkse evenementen zoals de BBQ en het weekend zijn we toch ook altijd met een talrijke groep. Het gaat weer de goede kant op. Dit merk je ook aan het groeiende ledenaantal.  

    De voorzitter

     



    Met dank aan :
    Banner
    Banner
    Banner
    Banner
    Banner
    Banner
    Banner
    Banner